Stop'un tek görevi
Stop, "yanıldığımın kanıtlandığı yer"dir — daha fazla kaybetmeye dayanamadığın yer değil. İkisi karıştırılınca ortaya klasik döngü çıkar: dar stop → gürültüyle stop olma → "stop işe yaramıyor" → stopsuz işlem → büyük kayıp.
Gürültünün dışı neresi?
Her varlığın, her zaman diliminde bir "normal titreşimi" vardır: yönsüz, rastgele salınım. Stop bu bandın içine konursa fiyat sana ters gitmeden, sırf salınarak stop'u tetikler. Bu yüzden stop mesafesi histen değil ölçümden gelir — son dönem oynaklığından (örneğin ortalama gerçek aralık/ATR ya da getiri standart sapması) türetilir.
Sayısal örnek
BTC 1 saatlikte son dönem tipik salınım (ATR) 800 USDT olsun, giriş 100.000. k=2 seçersen stop 98.400'e gider — %1,6 mesafe. "Ben en fazla %0,5 kayba dayanırım" diyip stop'u 99.500'e koyarsan, istatistiksel olarak sıradan bir saat içinde stop olman beklenir. Çözüm stop'u yaklaştırmak değil, pozisyonu küçültmektir: mesafe piyasanın, miktar senin kararındır.
Üç yaygın hata
1. Yuvarlak sayı / "herkesin baktığı seviye": tam 100.000 gibi seviyelerin hemen altı, emir yoğunluğunun ve fitillerin en sevdiği yerdir. Stop'u bariz seviyenin birkaç adım ötesine, gürültü payıyla koy.
2. Stop'u geriye taşımak: stop yalnızca lehine yönde taşınır (kârı kilitlemek için). Zarara doğru taşınan stop, stop değildir; umuttur.
3. Zihinsel stop: "Oraya gelirse kapatırım" cümlesi, tarihin en pahalı cümlelerinden biridir. Emir borsada durur, kafada değil.
Sıra önemli
Önce mesafe (oynaklıktan), sonra miktar (risk bütçesinden), en son kaldıraç (sadece teminat verimliliği). Bu üçünün doğru sırası için: kaldıraç kaç olmalı?